Zmiany w szkołach wyższych

Ważną determinantą określającą działanie szkół wyższych bywają też stowarzyszenia zawodowe. Środowiska zawodowe w Stanach Zjednoczonych są na ogół dobrze zorganizowane i zabiegają o kontakty oraz wpływy w szkołach wyższych. Biorą udział w tworzeniu nowych programów, rozstrzygają, jakie programy i kierunki dają prawo wykonywania zawodu, organizują praktyki zawodowe itd. Nierzadko środowiska zawodowe działają w porozumieniu z wpływowymi organizacjami absolwentów i wychowanków.

Zmiany w szkołach wyższych wymuszane są więc częściej przez otoczenie zewnętrzne i zewnętrzną kontrolę aniżeli przez samorządy uczelniane. W odniesieniu do wielu krajów można też chyba mówić o tendencji do ograniczania autonomii zewnętrznej szkól wyższych (mianowane rady nadzorcze, zinstytucjonalizowane związki z otoczeniem, mianowani przez ministerstwo rektorzy lub dyrektorzy administracyjni). Ścieranie się i uzgadnianie interesów pozauczelnianych oraz środowiska akademickiego nierzadko przenosi się na teren uczelni, gdzie „interesy zewnętrzne” coraz częściej znajdują swoich przedstawicieli w osobach np, dyrektorów administracyjnych.

Coraz powszechniej wprowadza się menedżerski model zarządzania uczelnią. Wiele uprawnień przesuwa się z ciał kolegialnych w stronę funkcji jednoosobowych. Decentralizacja uprawnień i władzy nierzadko łączy się z zastępowaniem na niższych szczeblach stanowisk obieralnych przez stanowiska mianowane. Wraz z decentralizacją uprawnień (schodzeniem w dół hierarchii) występuje także wyraźniejsze podporządkowanie niższych stanowisk w hierarchii zarządzania władzom centralnym uczelni. Zanika częściowo struktura federacyjna, uczelnia zaś staje się całością bardziej sterowną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>