Zalecenia odnoszące się do szkolnictwa wyższego

Szkolnictwo wyższe prowadzone jest przez różne instytucje. Wiele z nich to instytucje małe, zajmujące się jedynie poszczególnymi dziedzinami nauki i podlegające różnym ministerstwom. Wkrótce po rozpoczęciu przemian politycznych w 1989 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej wydało szereg przepisów przyznających uczelniom szerszą autonomię, przede wszystkim większym uniwersytetom. Rząd zachował w ograniczonym zakresie wpływ na działalność szkół wyższych w tych dziedzinach, które uważa za szczególnie ważne dla sprawnego działania państwa. Szkolnictwo wyższe obejmuje wiele dziedzin, zgłoszono w tej sprawie zapotrzebowanie na wiele istotnych reform. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia:

– Powinno się znacznie zredukować obecne rozczłonkowanie szkolnictwa wyższego, zmierzając do stworzenia systemu bardziej spójnego. Należy dążyć do tego, aby większość szkól wyższych podlegała jednemu ministerstwu – Ministerstwu Edukacji Narodowej.

– Połączenie różnych szkół wyższych, w miarę możliwości, służyłoby ogólnym interesom szkolnictwa wyższego w Polsce. W najbliższej przyszłości należy zapewnić możliwość międzyuczelnianego kształcenia i prowadzenia badań.

– Zmianie ośrodka podejmowania decyzji w szkolnictwie wyższym towarzyszy potrzeba zwiększenia kompetencji kierowników instytucji szkolnictwa wyższego w takich sprawach, jak zarządzanie, łączność i administrowanie posiadanym budżetem.

– W celu trwałego zapewnienia właściwego funkcjonowania szkół wyższych kierowanie ich sprawami powinno być przeniesione z poszczególnych wydziałów i instytutów do senatu i innych władz.

– Należy wzmocnić ogniwa łączące szkolnictwo wyższe ze społeczeństwem i gospodarką kraju. W pracy instytucji kierujących szkolnictwem wyższym powinny także uczestniczyć osoby nie związane ze szkolnictwem.

– Konieczna jest reforma struktury płac oraz warunków zatrudnienia pracowników naukowych. W przeciwnym razie można oczekiwać poważnego obniżenia się poziomu szkolnictwa wyższego, nauczania oraz prowadzonych prac badawczych, a także zaangażowania pracowników w sprawy uczelni.

– Należy ponownie przeanalizować kwestię obciążenia pracowników naukowych pracą dydaktyczną oraz stosunek liczbowy studentów do pracowników naukowych. Pracownicy uczelni powinni także mieć możliwość rozszerzania programu oraz reformowania procedur nauczania i oceniania.

– Obecne przepisy dotyczące pracy pracowników naukowych w szkołach wyższych w Polsce nie zezwalają na wymianę pracowników między różnymi szkołami wyższymi i różnymi działami gospodarki: powinno to zostać zmienione.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>