Wykształcenie ukierunkowane

Przewartościowaniom w opiniach dotyczących relacji między światem nauki i światem pracy towarzyszy proces reorientacji poglądów młodzieży na wartość kwalifikacji ogólnych zdobywanych na uniwersytetach. Z roku na rok wzrasta popularność programów drugiego stopnia (post-graduate) przygotowujących pod kątem wybranych specjalności. Kierunek przemian w tym zakresie najpełniej ilustruje przykład Szwecji. Pod koniec lat sześćdziesiątych przy ubieganiu się o doktorat przestał obowiązywać stopień pośredni – licencjat. Całkiem niedawno pojawił się jednak znowu na wielu fakultetach. Lecz choć nazwa pozostała ta sama, nowe funkcje licencjatu są całkowicie odmienne – wiążą się bowiem z wymaganiami gospodarki, są reakcją na potrzeby rynku pracy.

Owo przesunięcie zainteresowania – dające się zaobserwować w ostatnim dziesięcioleciu – od licencjatu ukierunkowanego na pracę naukową do licencjatu uwzględniającego wymagania rynku pracy, stanowi o istocie zmian oczekiwań wobec kształcenia na poziomie post-gradmte nie tylko w Szwecji, ale we wszystkich krajach członkowskich OECD.

Przykłady wielu krajów potwierdzają preferowanie przez młodzież wykształcenia ukierunkowanego, lecz – co godne podkreślenia – równie ważne jest to, aby było ono zdobywane w tradycyjnych strukturach uniwersyteckich. Stąd zapewne bierze się m.in. większa popularność programów ukierunkowanych, prowadzonych w pierwszym i drugim cyklu kursu uniwersyteckiego we Francji, aniżeli krótkich cykli kształcenia, również ulokowanych na uniwersytetach, ale w równoległym do akademickiego nurcie kształcenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>