Uniwersytety brytyjskie

Rozwój nowej dyscypliny w uczelni zależał od powołania nowej katedry (Ben-David 1971: 1972: Perkin 1984). Mimo późniejszych zmian tego dziewiętnastowiecznego modelu uniwersytetu liberalnego podstawowe elementy i logika systemu wciąż jeszcze kształtują strukturę uniwersytetów europejskich. Wzorowały się na nim również uniwersytety polskie.

W przypadku uniwersytetów brytyjskich, które stanowiły pierwotny wzorzec dla powstających uniwersytetów amerykańskich, władza korporacji akademickiej przekształciła się w okresie tworzenia nowożytnego uniwersytetu brytyjskiego we władzę rad złożonych z osób spoza środowiska akademickiego, co miało zabezpieczyć uczelnie przed kontrolą kościoła, a później także przywódców politycznych (Perkin 1984: Ben-David 1972). Ciała takie powstawały również w uczelniach amerykańskich w postaci tzw. rad powierniczych (regentów). Ich władza w uczelni ma stanowić przeciwwagę dla władzy członków korporacji akademickiej, ponieważ, jako ludzie z zewnątrz, reprezentują szersze interesy, swoiste miejscowej społeczności zainteresowanej uczelnią. Choć rada sprawuje władzę w uczelni w imieniu obywateli stanu (ale przed nimi nie odpowiada), to w praktyce zazwyczaj wiąże ona interesy jego wpływowych obywateli – w tym biznesu – z interesami uczelni, co sprzyja jej kondycji finansowej (Clark 1983: Ben-David 1972). Rady powiernicze, które wybierają prezydenta uniwersytetu, wraz z wykształconym pionem zawodowej administracji przejęły szereg funkcji dotyczących zarządzania uczelnią od ciał typowo akademickich (w rodzaju senatów uczelni), choć wraz z nimi tworzą „korporacyjną” strukturę. Tak więc, pierwsza różnica między uczelniami polskimi i amerykańskimi dotyczy roli i składu korporacji uczelnianej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>