Uniwersytet – przemysł

Bliskie kontakty z przemysłem w formie bezpośredniego wsparcia finansowego i przez oddziaływania polityczne w systemie amerykańskiego szkolnictwa wyższego przejawiają się w następujących formach:

– ukierunkowywaniu działalności edukacyjnej na preferowane dziedziny, jak np. zarządzanie przedsiębiorstwem i inżynieria, a wcześniej – rolnictwo – w przeciwieństwie do sztuk wyzwolonych (.liberał arłs). Mówiąc ogólniej – oznacza to odejście od zasady, którą Martin Trow (1970) nazywa funkcjami autonomicznymi:

– ukierunkowaniu działalności badawczej na badania stosowane:

– oferowaniu pomocy raczej dużym niż małym jednostkom:

– powstawaniu dysproporcji w finansowaniu: a) na korzyść uniwersytetów badawczych o profilu technologicznym oraz b) na korzyść czteroletnich college’ów i uczelni lokalnych, które reagują na sygnały z rynku, w przeciwieństwie do instytucji innych typów:

– odwróceniu myśli, czasu i energii części kadry akademickiej od nauczania i badań i skierowaniu jej bardziej na działalność praktyczną: w efekcie, w tworzeniu dwóch klas profesorów – tych

– 0 wyższych zarobkach – akademików-przedsiębiorców i tych gorzej uposażonych – akademików-teoretyków:

– zawłaszczeniu przez konkretne przedsiębiorstwa prawa dostępu w pierwszej kolejności do odkryć i oferowaniu w zamian specjalnych przywilejów współpracującej z nimi kadrze akademickiej:

– wystawianiu na pokusę pracowników akademickich, w wyniku łatwości w korzystaniu z budynków i aparatury należącej do uczelni w celu osiągnięcia prywatnych zysków:

– wspieraniu – mówiąc ogólnie – oportunizmu ze szkodą dla reguł akademickich wśród kadry

– 1 zachęcaniu do uprawiania drugorzędnej działalności intelektualnej:

– podejmowaniu prób bezpośredniego wpływu na ideologię instytucji akademickich (rzadko udanych):

– pośrednim wpływie na zwiększenie proporcji studentów i kadry w obojętnych politycznie dziedzinach, takich jak inżynieria i zarządzanie przedsiębiorstwem kosztem redukcji dziedzin, takich jak socjologia:

– wciąganiu instytucji akademickich w publiczne spory, jako efekt opisanych wyżej wpływów, jak np. w kwestii wspierania agrobiznesu kosztem gospodarstw rodzinnych.

Powyższe działania, z których część – potencjalnie i faktycznie – ma charakter negatywny, są rekompensowane przez następujące korzyści:

– przyznanie dodatkowych funduszy dla szkolnictwa wyższego bezpośrednio przez przemysł i pośrednio, poprzez finansowanie publiczne:

– zachęcanie szkolnictwa wyższego do konkretnego wkładu w ogólny rozwój gospodarki oraz na rzecz określonych branż i dziedzin:

– stworzenie dobrego klimatu wokół wspierania szkolnictwa wyższego przez państwo, ze względów ekonomicznych i społecznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>