Category Szkolnictwo

Do czego doprowadził proces oceny jakości?

Stanowi on podstawę raportu końcowego, który uwzględnia ponadto analizę ilościową oraz wnioski z dyskusji przeprowadzonych z władzami uczelni. Raport ten musi zostać zaakceptowany przez Komitet na posiedzeniu plenarnym. Ostatnie słowo należy do prezydenta szkoły wyższej, a jego odpowiedź jest także publikowana w raporcie.

więcej

Akcja wprowadzania TQM

Aby wprowadzić ten typ zarządzania konieczne jest precyzyjne określenie czym dana instytucja chce być, a następnie przełożenie tego na strategiczne cele i plany, w których najważniejsze miejsce zajmują potrzeby i oczekiwania odbiorców. U podstaw tego typu zarządzania znajduje się założenie, iż jakość usług lub dóbr zależy od ludzi, a więc od:

więcej

Implikacje dla tradycyjnych funkcji szkolnictwa wyższego

Opisywane zmiany pogłębiły segmentację w ramach szkolnictwa wyższego, wzmocniły też segregację klasową, a zapewne również płciową i rasową. Istnieją dowody na to, iż elitarne prywatne uczelnie w latach osiemdziesiątych stały się jeszcze bardziej ekskluzywne niż były dotąd. Wzrósł wśród studiujących udział studentów z rodzin uprzywilejowanych pod względem społeczno-ekonomicznym, odwracając tym samym długotrwałą tendencję do zwiększenia merytok- ratyczności i różnorodności w przyjęciach na studia. Zbiorowość studencka charakteryzuje się teraz większą jednorodnością i zamożnością (Lewis, Kingston 1989): w kilku prywatnych uczelniach zaprzestano przyjmowania kandydatów na studia bez odpowiedniego zabezpieczenia finansowego („need blind” admissions).

więcej

Cechy pracy na uczelni – dalszy opis

Interesujących informacji dostarczają odpowiedzi na pytanie dotyczące pewności zatrudnienia. Poczucie takiej pewności ma obecnie mniej niż połowa pracowników akademickich trzech typów uczelni. W 1984 r., w okresie przeglądów kadrowych dokonywanych w szkołach wyższych, pracownicy politechnik i wyższych szkół pedagogicznych czuli się jeszcze bardziej niepewnie pod omawianym względem niż obecnie. Na uniwersytetach sytuacja wyglądała znacznie lepiej.

więcej

Dominacja oligarchii akademickiej i rynku – dwa modele koordynacji

Objęcie przez Kerra autonomii korporacyjnej i autonomii rynkowej jednym terminem „niezależność uczelni” nie wydaje się trafne, przede wszystkim z powodu całkowicie odmiennych konsekwencji, jakie mają dla uczelni oba rodzaje tej autonomii.

więcej

Ewolucja systemów szkolnictwa wyższego w krajach rozwiniętych

– 1. W ostatnich dwudziestu latach systemy szkolnictwa wyższego w krajach OECD znacznie się rozwinęły (mówi się o „masowym szkolnictwie wyższym”), co pozwala prognozować kontynuację tej tendencji do początku lat dwutysięcznych. Przyczyny tego rozwoju są dobrze znane, a dokonywał się on dzięki rozszerzeniu dostępu do różnych poziomów i rodzajów studiów. Można skrótowo przypomnieć, że:

więcej

Aspekty niezależności uczelni

Ze względu na wyróżnione przez Kerra aspekty niezależności uczelni sytuacja przedstawia się następująco:

Aspekt I – własność. Obecnie po raz pierwszy w okresie powojennym ustawa wyraźnie dopuszcza istnienie obok państwowych, także i prywatnych instytucji szkolnictwa, przy czym utworzenie i „rozruch” tych ostatnich pozostaje jednak pod kontrolą państwa.

więcej

Finansowanie szkolnictwa i zarządzanie – dalszy opis

W przypadku szkolnictwa zawodowego (każdego poziomu) wizytatorzy stoją na stanowisku, że „poleganie wyłącznie na funduszach państwowych może mieć katastrofalne skutki”, ale równocześnie zdają sobie sprawę z braku zainteresowania organizacji gospodarczych, przedsiębiorstw i pracowników finansowaniem kształcenia. Proponują więc stworzenie podstaw prawnych zachęcających do aktywności w zakresie kształcenia zawodowego, np. w postaci ulg podatkowych.

więcej

Obraz życia uczelni

Dystans między nauczycielami a studentami tworzył się tam, gdzie zdaniem studentów mało było pracowników dydaktycznych zasługujących na szczególne uznanie i szacunek – być może był on efektem niskich kwalifikacji lub braku autentycznego autorytetu.

więcej

Wprowadzenie systemu recenzowania jakości na dwóch poziomach

Wprowadzony system recenzowania jakości powinien być postrzegany przez nauczycieli akademickich jako przyjazny, służący doskonaleniu procesu kształcenia, a niejako system działający za pomocą kar i nagród.

więcej

Warunki powodzenia reform

Analiza cech decydujących o odrębności instytucji wyższego wykształcenia, jak również przykłady innowacji opartych na inicjatywach pochodzących z zewnątrz, skłania wielu autorów do twierdzenia, że nadzieje na sukces daje zbieżność nowej idei z istniejącymi w środowisku akademickim standardami w sferze wartości i dominujących opinii. Dotyczy to zwłaszcza całościowych, strukturalnych reform systemu. Przykład British Open University przemawia na korzyść tej tezy. Wprowadzenie nowej instytucji do brytyjskiego systemu studiów wyższych okazało się możliwe dzięki temu, że w nowych materiałach kursowych wykorzystano jakościowe standardy uniwersytetów tradycyjnych (Becher, Kogan 1980).

więcej

Motywy zatrudnienia się na uczelni

W trzech badanych typach uczelni w wielu kwestiach występuje wyraźna różnica opinii między dwiema grupami pracowników akademickich, tj. asystentami i adiunktami – z jednej strony oraz profesorami (uczelnianymi i tytularnymi) – z drugiej. W większości przypadków zgłaszane odpowiedzi przybierają formę continuum rosnącego lub malejącego: od asystenta do profesora tytularnego, ale zazwyczaj różnice w wielkościach wskaźników procentowych wewnątrz tych dwóch grup (młodszych lub starszych stopniem pracowników akademickich) są mniejsze niż między grupami.

więcej