Sytuacja wyjściowa i założenia programu zmian cz. II

W Szkole Głównej Handlowej (wówczas jeszcze SGPiS) podczas kampanii wyborczej Rektora Aleksandra Miillera wykorzystano w pewnej mierze tezy wspomnianego powyżej raportu. Po wyborze zaś nowe władze szkoły zaczęły wprowadzać niektóre idee w życie, Rozpoczęto od powołania Senackiej Komisji ds. Reformy, która w szybkim tempie przygotowała główne założenia zmian. Czas naglił, ponieważ do lutego 1991 roku. Senat powinien zatwierdzić projekt podstawowych zmian w organizacji dydaktyki, tak aby nowy rocznik studentów (rozpoczynających studia w roku akademickim 1991/1992) mógł zostać nimi objęty. Ponieważ nie było możliwe opracowanie szczegółowego projektu całej reformy, poprzestano na zarysowaniu jej ogólnego kształtu4, zaś szczegółowymi planami objęto pierwszy etap studiów – tzw. Studium Podstawowe SGH. ‚ Do decyzji zasadniczych należało:

– zniesienie formalnego przyporządkowania studentów wydziałom i kierunkom studiów (studenci mieli studiować w SGH, zaś rodzaj dyplomu, jaki otrzymają, miał być wynikiem zgromadzonych przez nich zaliczeń przedmiotów):

– wprowadzenie powszechnego indywidualnego toku studiów (studentów miał przestać obowiązywać sztywny program – ścieżkę studiów mieli formować sami z pomocą tutorów dbających o to, aby doprowadziła ona studenta do pożądanego przezeń dyplomu).

Oczywiście, poza tymi decyzjami podjęto i wiele innych, dotyczących struktury organizacyjnej uczelni, funkcjonowania jej służb, studiów płatnych itp., które stanowiły ich konieczne dopełnienie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>