Systemy recenzowania jakości kształcenia

Globalne omawianie systemów recenzowania jakości kształcenia, istniejących w krajach europejskich, jest trudne ze względu na znaczne różnice występujące między tymi systemami. Mają one jednak kilka wspólnych cech (European …1994).

Po pierwsze- każdy system recenzowania jakości składa się z dwóch elementów: oceny wewnętrznej (self-evaluation) oraz oceny zewnętrznej (external evaluation). Na ocenę wewnętrzną składają się stosowane przez uczelnie metody i procedury wewnętrznego systemu zabezpieczeń jakości (na szczeblu instytucji, wydziału, kierunku, dyscypliny), a także metody i procedury dokumentowania tych zabezpieczeń oraz ich wyników. Ocenę wewnętrzną przeprowadza sama uczelnia. Oceny zewnętrznej dokonują specjalnie w tym celu powołane agendy, odnosząc jej wyniki do misji oraz strategicznych planów rozwoju, sformułowanych przez uczelnię.

Po wtóre- każda z agend zajmujących się recenzowaniem szkolnictwa wyższego zachowuje niezależność w zakresie metod i procedur oceny, zarówno w stosunku do rządu, jak i instytucji szkolnictwa wyższego.

Po trzecie – zewnętrzne recenzowanie jakości dokonywane jest przez grupy ekspertów i zawsze jego ważnym elementem jest wizytacja w ocenianej uczelni. Po czwarte- raporty obejmujące wyniki zewnętrznego recenzowania jakości są publikowane.

Mimo iż agendy powołane do recenzowania jakości szkolnictwa wyższego realizują różne zadania i cele szczegółowe, to generalnie spełniają dwie podstawowe funkcje:

– pierwsza, ważna społecznie i silnie wspierana przez rządy: rozliczenie się uczelni lub wydziału z rezultatów własnej działalności (externat accountability)-,

– druga, mocniej akcentowana przez środowisko akademickie: działanie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia (improvement).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>