ŚRODOWISKO AKADEMICKIE – NAUCZYCIELE I STUDENCI CZ. II

Czy praca akademicka jest ceniona przez społeczeństwo? Naukowcy z naszego kontynentu z pewną zazdrością patrzą na kolegów amerykańskich: jak bowiem wykazują badania, w Europie wartość wiedzy i wykształcenia zmniejsza się, a w społeczeństwie amerykańskim wciąż utrzymuje się na dość wysokim poziomie.

Pewna dewaluacja omawianego zawodu, występująca w wielu krajach, jest wszakże widoczna również w Stanach Zjednoczonych. Z literatury przedmiotu można wywnioskować, iż wysoki autorytet uczonych w społeczeństwie jest jedynie iluzją żywioną przez część śro- dowiska akademickiego, opartą na doświadczeniach czasu minionego. Jaroslav Pelikan, powołując się na opinię Johna H. Newmana, stwierdza, iż uniwersytety w przeszłości cieszyły się autorytetem, który następnie został przejęty przez czasopisma, a obecnie – dodaje Pelikan od siebie – w dużej mierze należy do środka przekazu nie opartego na słowie pisanym, tzn. do telewizji (Pelikan 1992, s. 37).

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, tj. w okresie ekspansji edukacyjnej oraz rosnącego zapotrzebowania społeczeństw na zawody wymagające wiedzy i wysokich kwalifikacji, w Europie Zachodniej i w USA zawód pracownika akademickiego uznawano za „kluczowy”. Podkreślano, iż przedstawiciele tej profesji przygotowują i selekcjonują kandydatów do innych społecznie ważnych zawodów oraz, dzięki swej działalności naukowej (badania podstawowe), osłabiają tendencje wynikające z nastawienia współczesnych społeczeństw na usługi, a powodujące wzrost zapotrzebowania na wiedzę aplikacyjną i badania stosowane. W ten sposób chronią cywilizację przed upadkiem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>