Samookreślenie i samoocena

Wraz ze wzrostem liczby studentów zaistniała konieczność rozszerzenia oferty edukacyjnej w stopniu umożliwiającym wyjście naprzeciw zróżnicowanym potrzebom społeczeństwa. Przed rokiem f 989 postępował proces ujednolicania systemu studiów wyższych, jeśli wziąć pod uwagę typ dyplomów i charakter kwalifikacji absolwentów. W tym czasie nie tylko uniwersytety, ale także uczelnie innego typu (politechniki, akademie ekonomiczne i rolnicze) realizowały niemal wyłącznie 5-letnie programy studiów na poziomie magisterskim. Obecnie ten ujednolicony system przekształca się w system wielopoziomowy. Równolegle do 5-letnich studiów magisterskich w wielu uczelniach prowadzone są 3-letnie studia bądź programy prowadzące do uzyskania tytułu zawodowego licencjata. Część tych 3-letnich studiów (programów) stanowi odpowiednik pierwszego stopnia studiów akademickich, część ma charakter studiów zawodowych: w obu przypadkach absolwenci uzyskują taki sam tytuł zawodowy licencjata.

Zauważalne różnice we wprowadzanych formach dywersyfikacji występują nie tylko między uczelniami, ale i wewnątrz nich: między wydziałami, a nawet w ich obrębie. Ponieważ trudno o wyróżnienie dominujących kierunków czy tendencji w dokonujących się procesach różnicowania oferty edukacyjnej, spontaniczny charakter zmian budzi zaniepokojenie części środowiska akademickiego, a przede wszystkim władz uczelni.

W tej sytuacji można zaobserwować podejmowanie pierwszych, nielicznych jeszcze prób określania przez uczelnie (czasami przez wydziały) swej misji, z wyraźnym wskazaniem celów, zadań i planów ujmowanych w perspektywie czasowej.

Samookreślenie i samoocena stanowią warunek budowy zewnętrznego systemu recenzowania jakości. W rezultacie występującego zróżnicowania form kształcenia w obrębie jednego poziomu studiów nie jest możliwe stosowanie jednolitych kryteriów oceny jakości.

Fragmentaryzacja i zakres dywersyfikacji instytucji szkolnictwa wyższego, form oraz poziomów kształcenia wymaga analogicznego zróżnicowania kryteriów recenzowania jakości, mieszczących się jednak w przyjętym ogólnym modelu. Zewnętrzne recenzowanie jakości powinno się dokonywać w relacji do celów działania i planów sformułowanych uprzednio przez ocenianą jednostkę organizacyjną oraz posiadanych przez nią kompetencji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>