Rzeczywistość uczelniana – dalszy opis

Władze uczelni pozostawiają wydziałom i innym jednostkom organizacyjnym, odpowiedzialnym za realizację procesu kształcenia, duży stopień swobody pod względem zakresu i form zapewniania jakości tego procesu.

Na szczeblu wydziałów obserwujemy rosnące zainteresowanie problemami jakości kształcenia. Przejawia się ono m.in. w coraz częściej podejmowanych próbach uzgodnień podstawowych kwestii programowych podczas regularnych spotkań dziekanów wydziałów realizujących te same kierunki studiów w różnych uczelniach, w powołaniu „instytucji” seminariów dydaktycznych, poświęconych poszczególnym dyscyplinom kształcenia13

Zainteresowaniu doskonaleniem procesu kształcenia nie towarzyszy jednak równy wzrost zainteresowania wydziałów sprawdzaniem rezultatów funkcjonowania istniejących mechanizmów i procedur zapewniania jakości kształcenia.

Niektóre z istniejących przykładów podejścia do problemu jakości zostały przedstawione w oddzielnych opracowaniach (Borecka i in. 1995: Chmielecka 1995: Kraśniewski, Wożnicki 1995)

Jak wykazały badania, w zasadzie jedyne źródło informacji na ten temat stanowią opinie studentów o zajęciach, zbierane przez znaczny odsetek nauczycieli akademickich. Przeważnie prowadzący zajęcia sam układa pytania do ankiety przeznaczonej dla studentów. Jej wyniki służą samodoskonaleniu nauczyciela. Coraz częściej jednak opinie studentów zbierane są na podstawie jednego wystandaryzowanego narzędzia1″1.

Innego typu informacji dostarczają dane dotyczące sprawności na poszczególnych etapach studiów (odpad, odsiew w ujęciu semestralnym, przeciętny czas trwania studiów itp.). Są to dane wykorzystywane do różnego rodzaju sprawozdawczości. Większość uczelni nie dysponuje elektronicznym systemem gromadzenia danych o studentach czy absolwentach, a tylko w sporadycznych przypadkach istnieją wyspecjalizowane komórki zajmujące się badaniem przebiegu procesu kształcenia15

Analizując dokumentację jakości ksztaicenia prowadzoną przez uczelnie, stwierdzamy brak systematycznie prowadzonych przygotowań do samooceny. Na szczeblu instytucjonalnym podejmowane są w tym zakresie pierwsze próby. Wydziały i kierunki studiów zorientowane na reformowanie kształcenia nie prowadzą zazwyczaj dokumentacji informującej o wpływie tych działań na jakość kształcenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>