Publikowanie recenzji instytucji szkolnictwa wyższego

Recenzowanie prowadzone na poziomie studiów prowadzących do tytułu zawodowego licencjata stwarzałoby możliwość oceny programu, procesu i wyników kształcenia. Na podstawie analizy określonego typu programów eksperci byliby w stanie wskazać mocne i słabe strony kształcenia. Ocenie podlegałby dany typ studiów czy programów licencjackich we wszystkich uczelniach realizujących takie studia czy programy. Umożliwiałoby to porówna-

Obecnie w krajach stosujących systemy recenzowania jakości kształcenia w uczelniach (np. w Wielkiei Brytanii i Holandii) trwa dyskusja na temat zasadności przebudowy istniejących systemów w kierunku połączenia w jeden system oceny na poziomie instytucji i na poziomie kierunku studiów. nie jakości kształcenia, które nie miałoby jednak na celu dokonywania rankingów, lecz jedynie sprzyjanie podniesieniu poziomu kształcenia.

System zewnętrznego recenzowania jakości kształcenia – zarówno na szczeblu instytucji, jak i programów – miałby zatem być czynnikiem stymulującym rozwój zainteresowania uczelni procesem kształcenia. Należy przypuszczać, że w rezultacie tego zainteresowania uruchomione zostaną – nie wykorzystywane w dostatecznym stopniu – mechanizmy i procedury zapewniające jakość kształcenia.

Ważną częścią składową omawianego systemu powinno być publikowanie recenzji instytucji szkolnictwa wyższego czy programów licencjackich. Może to bowiem wzmocnić mechanizmy rynkowe przez udostępnienie wiedzy na temat jakości oferty edukacyjnej szkół wyższych. Kandydat na studia będzie mógł się kierować wiedzą o profilu kształcenia w danej uczelni bądź na danym kierunku studiów licencjackich, czy też o cechach wyróżniających daną uczelnię od innych. Pośrednio zewnętrzny ogląd instytucji może wpływać w pewnym – choć zapewne niewielkim – stopniu na jej kondycję ekonomiczną, chociażby przez kształcenie większej liczby studentów i realizowanie najróżniejszych odpłatnych usług edukacyjnych.

Problemem o zasadniczym znaczeniu jest opracowanie koncepcji instytucji zarządzającej zewnętrznym recenzowaniem jakości w szkolnictwie wyższym: zasad doboru specjalistów zarówno koordynujących prowadzone działania, jak i dokonujących przeglądu jakości kształcenia w uczelniach19. Z doświadczeń zachodnich wynika, że powinny to być osoby niezależne zarówno od uczelni, jak i od rządu. Jednocześnie powinni to być specjaliści cieszący się uznaniem swoich środowisk. Powstaje pytanie, jak ten stan osiągnąć? Europejskie doświadczenia wykazują (HEQC 1995), że efektywny i trwały system recenzowania jakości powinien:

– być zintegrowany:

– wychodzić naprzeciw zarówno potrzebom uczelni, jak i otoczenia zewnętrznego:

– tworzyć mechanizmy służące doskonaleniu jakości kształcenia:

– chronić akademicką autonomię i tożsamość instytucjonalną:

– oszczędnie angażować środki uczelni:

-zachowywać niezależność w stosowanych procedurach i kryteriach oceny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>