Proces reorientacji poglądów środowiska akademickiego

Presja rządowa i społeczna nie pozostała całkowicie bez wpływu na treści programów kształcenia: w porównaniu z latami sześćdziesiątymi w wielu krajach Europy Zachodniej są one obecnie mniej obszerne i mimo wszystko – jak w przypadku Francji, Wielkiej Brytanii i Norwegii – bardziej zorientowane na problemy zawodowe niż tradycyjne programy uniwersyteckie. Stosunkowo najmniejsze zmiany można zaobserwować w programach uniwersyteckich Niemiec, przy znacznym wszakże rozbudowaniu struktur wyższego szkolnictwa zawodowego.

W procesie reorientacji poglądów środowiska akademickiego na funkcje uniwersytetów i relacje między szkolą a społeczeństwem, rolę mediatorów próbują pełnić władze administracyjne uczelni, coraz częściej dopisując do tradycyjnych funkcji wydziałów czy instytutów, także te o charakterze usługowym. Dowodem, który’ znalazł już instytucjonalne potwierdzenie tej tendencji, jest inicjatywa powołania przez Europejską Konferencję Rektorów Forum „Uniwersytet – Przemysł”. Forum, które działa od 1988 roku, zamierza podjąć współpracę z istniejącymi już licznymi programami europejskimi, realizowanymi z intencją zacieśnienia współpracy między uniwersytetami i gospodarką w poszczególnych krajach (Jabłońska-Skinder 1990).

Znacznie więcej jednoznacznych odpowiedzi na pytania o efekty reform rozpoczętych w latach sześćdziesiątych można udzielić na podstawie analiz ilościowych. Nie wnikając w szczegółowe rozwiązania, które, ze względu na swą wielokierunkowość, winny stanowić temat oddzielnego opracowania, warto przypomnieć tylko, że szerokie zainteresowanie młodzieży wyższym wyk ształceniem’6 doprowadziło do powstania nietylkonowych uczelni, ale również nowych form kształcenia – tz w. k ształcenia zdalnego.

Do niekwestionowanych sukcesów reformy należą działania na rzecz rozszerzenia warunków kształcenia dorosłych. W tym sensie pozytywną rolę odegrały uniwersytety otwarte, a także szwedzki schemat 25/5 ‘7, preferujący w systemie doboru na studia osoby z praktyką zawodową.

Społeczne reformy – takie jak szwedzka czy polskie próby punktowej preferencji wybranych kategorii kandydatów na studia – przyniosły raczej doraźne jedynie zwiększenie udziału młodzieży z niedoreprezentowanych na studiach warstw społecznych.

W przeciwieństwie do USA, w których zjawisko to wystąpiło zaraz po II wojnie światowej, w większości krajów europejskich szczytowy wzrost zapisów na studia miał miejsce ponad dwie dekady później. Preferencja kandydatów na studia, którzy mają co najmniej 2: lat i nie mniej niż ą-letni staż zawodowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>