Prace warsztatowe

„Walsall”, jeden z dwóch „uniwersytetów badawczych”, w swych programach kształcenia położył nacisk na rozwój niezależnego nauczania oraz na ugruntowanie kształcenia eksperymentalnego, przy zachowaniu dotychczasowego profilu badawczego. Za niezbędne uznano wprowadzenie szeroko zakrojonego programu doskonalenia kadry, mającego na celu wprowadzanie proponowanych zmian także przez nauczycieli akademickich, w stosowanych przez nich metodach kształcenia. „Uniwersytet Falkirk” optował za strategią, w której wszystkie jego programy byłyby znacznie mniej uzależnione od współczynnika wyrażającego proporcję liczby studentów do liczebności personelu, a jednocześnie podniosłaby się jakość kształcenia. Tak samo jak w przypadku „Walsall”, za podstawowy warunek wprowadzenia tej strategii uznano doskonalenie kadry.

Wśród młodych uniwersytetów „Lincoln” przedstawił się jako centralny ośrodek w sieci instytucji, które miałyby być wspólnie zaangażowane w działalność nastawioną na zaspokajanie potrzeb regionu. Postrzegał siebie jako instytucję podejmującą szeroko zakrojone inicjatywy w dziedzinie rozwijania potencjału kształcenia oraz w układzie systemów wspierających kształcenie. „Oswestry”, wystawiony na twardą rywalizację z agresywnym „Uniwersytetem Telford” zaproponował strategię, której nadano dewizę „Parkuj i nauczaj: nauczaj i jedź”. Przyznane fundusze miały zostać przeznaczone na usprawnienie systemu dostarczania programów nauczania nowym rzeszom nauczycieli akademickich pracujących w miejskich i wiejskich społecznościach lokalnych. Programy te byłyby przesyłane za pomocą elektronicznych środków komunikacji.

„Instytut Szkolnictwa Wyższego Skipton” widział potrzebę zwiększenia swego zaangażowania w sprawę autonomii studentów w zakresie kształcenia – poprzez rozszerzenie i uwydatnienie roli własnego ośrodka pracującego na rzecz praktyki nauczania, a także zmianę sposobów udzielania pomocy studentom przez personel akademicki. Chodziło tutaj o takie sposoby, które sprzyjałyby bardziej nauczaniu pogłębionemu aniżeli powierzchownemu.

„Instytut Szkolnictwa Wyższego Barmouth” dostrzegł korzyści z wykorzystania swej specjalizacji w zakresie studiów celtyckich, dającej świetne możliwości eksportu własnego dorobku w drodze udostępniania materiałów poprzez udzielanie koncesji. Byłaby to tylko część szerzej zakrojonego zamysłu przekształcenia zestawu programów nauczania, w którym znaczącą rolę przypisywano redukcji programów kształcenia nauczycieli.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>