Ocena kompleksowych zjawisk wymaga wiedzy i kompetencji

Powinni więc przeprowadzać ją ludzie, którzy rozumieją zjawiska poddawane kontroli. Dlatego mechanizm peer review jest tak ważny w procesie oceniania szkolnictwa wyższego i badań naukowych. Peer review jest bowiem mechanizmem kolegialnej kontroli rozdziału zasobów pieniężnych, takich jak granty badawcze i podróżne, pieniądze rządowe, pomiędzy badaczy i nauczycieli akademickich (Westerheijden 1991).

Mechanizm peer review spotyka się często z krytyką. Występujące w nim argumenty skupiają się wokół kilku spraw (Westerheijden 1991: Blackburn 1985). Bardzo często dotyczą one społecznych obciążeń peer review. W tym przypadku wyrażana jest obawa, że na uzyskanej ocenie waży nie tyle treść lub produkt procesu badawczego czy dydaktycznego, co raczej jego społeczne aspekty, takie jak renoma instytucji, czy pozycja naukowa poszczególnych pracowników akademickich. Następny typ uwag krytycznych dotyczy intelektualnych obciążeń omawianego mechanizmu. Specjaliści oceniający prace ze swojej dziedziny mają tendencje do pewnych preferencji metodologicznych i tematycznych. Na przykład w nauczaniu mogą wysoko oceniać programy, które przypominają ich własne. Trzecia grupa argumentów dotyczy braku jednoznaczności w ocenianiu tego, jakie prace należy uznać za wystarczająco dobre, aby mogły uzyskać pozytywną ocenę. Może to prowadzić do tego, iż na decyzjach o przyznaniu grantu badawczego czy opublikowaniu artykułu ciąży „błąd losowy”. Oznacza to, iż w podejmowaniu tego typu decyzji ważną rolę odgrywa przypadek, a nie rzetelne rezultaty procesu peer review.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>