Ocena jakości – rola Państwowego Komitetu ds. Ewaluacji cz. II

Na podstawie otrzymanych danych, analizowanych w kontakcie z uczelnią, Komitet i Sekretariat Generalny dokonują równocześnie oceny jakościowej oraz ilościowej. Wskaźniki oceny ustalane są wspólnie przez Komitet i Konferencję Prezydentów Uniwersytetów. Do podstawowych rodzajów wskaźników oceny należy zaliczyć (pamiętając, iż nie wszystkie są mierzalne i ich interpretacja nie zawsze jest oczywista):

– 1) wskaźniki odnoszące się do nauczycieli akademickich i studentów, takie jak liczba pracowników według wydziałów, dyscyplin i kierunków studiów, poziom sukcesu studentów mierzony średnią długością czasu trwania studiów do uzyskania dyplomu, analiza poziomu przepływów do wyższego poziomu kształcenia:

– 2) wskaźniki odnoszące się do badań: stosunek liczby pracowników akademickich do wyników aktywności badawczej, polityka badawcza i wartościowanie badań:

– 3) wskaźniki odnoszące się do zarządzania przez szkołę wyższą środkami finansowymi i zasobami, tj. stosunek liczby pracowników akademickich do środków finansowych (zasobów i wydatków), wyposażenie uczelni (poza związanym z działalnością badawczą), jakość życia w kampusie, polityka więzi z regionem, współpraca międzynarodowa.

Zdaniem Komitetu, ocena szkoły wyższej powinna mieć przede wszystkim charakter jakościowy. Jest to zadanie dla ekspertów. Ich liczba waha się od 10 do 15, w zależności od wielkości uczelni i rodzaju ocenianej działalności (np. ocena konkretnego kierunku studiów, kształcenia ustawicznego lub życia w kampusie). Eksperci otrzymują dane przygotowane wcześniej przez szkołę, a następnie składają w niej wizytę i przygotowują poufny raport dla Komitetu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>