Krótkie cykle kształcenia

Zmiany konwencjonalnej struktur}’ kształcenia uniwersyteckiego należą jednak do dalszych kroków w kierunku profesjonalizacji studiów wyższych. Wcześniej bowiem integrację nauk stosowanych i studiów zawodowych z ogólnym profilem kształcenia akademickiego we Francji rozpoczęto od tworzenia uniwersyteckich instytutów technicznych (Instituts Universitaires de Technologie – IUT).

W ulokowaniu dwuletnich studiów zawodowych w strukturach francuskich uniwersytetów wyraża się – jak można sądzić – przekonanie, że łatwiej stworzyć nowe instytucje niż modernizować już istniejące pod kątem nowych potrzeb – zwłaszcza jeśli procesy modernizacji miałyby obejmować uczelnie, które skutecznie opierały się wszelkim próbom zmian praktycznie od czasów napoleońskich.

Krótkie cykle kształcenia zostały uruchomione w 1967 roku z myślą o maturzystach, którzy zamierzają pracować w przemyśle lecz nie aspirują do studiowania w Grandes Ecoles. IUT miały zatem wychodzić naprzeciw potrzebom rynku pracy i powstawały jako alternatywa wobec „tradycyjnych” uniwersyteckich fakultetów nauk ścisłych oferujących swym absolwentom tylko ogólne przygotowanie9.

W pierwszych latach krótkie cykle kształcenia cieszyły się umiarkowanym zainteresowaniem społecznym. Traktowano je bowiem jako „boczny tor” uniwersyteckiego przygotowania do zawodu i edukacji w ogóle. Mimo to liczba kursów w dwuletnim cyklu rosła znacznie szybciej niż planowana liczba studentów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>