Jakość w szkolnictwie wyższym

W artykule prezentowany jest szeroko dyskutowany w Europie Zachodniej i w USA problem jakości szkolnictwa wyższego. Analizowane są przyczyny, które w latach osiemdziesiątych spowodowały wzrost zainteresowania zarówno doskonaleniem, jak i pomiarem jakości procesów dydaktycznych i pozadydaktycznych zachodzących w instytucjach szkolnictwa wyższego.

Autorka omawia zmieniającą się rolę państwa w zarządzaniu systemem szkolnictwa wyższego w krajach EWG. Twierdzi ona, że zachodzące zmiany w sterowaniu szkolnictwem wyższym są odbiciem tendencji politycznych i społecznych. Prezentuje mechanizmy doskonalenia jakości w instytucjach szkolnictwa wyższego, a w tym – dość szczegółowo

Najwięcej miejsca w artykule zajmuje analiza mechanizmów i procedur oszacowywania jakości w instytucjach szkolnictwa wyższego. Autorka omawia dwa przeciwstawne modele kontroli jakości, tj. poprzez autorytety zewnętrzne i poprzez społeczność akademicką.

W ramach tego rozróżnienia autorka omawia, m.in., mechanizm peer review i mechanizm akredytacji. W artykule podejmę próbę przedstawienia problemów dotyczących jakości szkolnictwa wyższego, dyskutowanych w Stanach Zjednoczonych i w krajach Europy Zachodniej. Przede wszystkim omówię sprawy skupiające uwagę wielu badaczy, a związane z próbami oszacowania jakości szkolnictwa wyższego oraz z działaniami mającymi na celu polepszanie tej jakości.

W wielu krajach europejskich od początku lat osiemdziesiątych „jakość” stała się podstawowym problemem w szkolnictwie wyższym. Wpłynęło na to wiele czynników:

– 1) ekspansja szkolnictwa wyższego. Raptowny wzrost liczby studentów, a w konsekwencji – kierunków studiów (przede wszystkim w naukach społecznych), a nawet nowych instytucji, zrodził pytanie o wielkość i ukierunkowanie funduszów publicznych przeznaczanych na szkolnictwo wyższe:

– 2) wyczerpanie limitu funduszy przeznaczonych na ten typ szkolnictwa:

– 3) proces przechodzenia do gospodarki opartej na postępie technologicznym, który spowodował w wielu krajach próby skierowania zainteresowania studentów w stronę dyscyplin postrzeganych jako ważne dla dalszego rozwoju ekonomicznego (Neave, Vught, 1991).

Czynniki te spowodowały w ostatnich kilkunastu latach, że rządy krajów Europy Zachodniej w polityce edukacyjnej i naukowej kładą nacisk na oszacowywanie i kontrolę jakości. Rosnące koszty związane ze szkolnictwem wyższym powodują potrzebę ich legitymizacji przez wymierne społeczne korzyści. Temu celowi mają służyć mechanizmy i procedury oszacowywania jakości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>