Finansowanie szkolnictwa i zarządzanie

Niedobór środków finansowych jest bez wątpienia największym problemem polskiego szkolnictwa w ostatnich latach. Nie ma w tej dziedzinie rozwiązań prostych i skutecznych. Nie znalazła ich również grupa wizytatorów. Zaproponowano jednak kilka konkretnych, interesujących rozwiązań. Bardzo ciekawa jest także ocena zachowań systemu szkolnictwa w warunkach kryzysu i wydaje się, że warto tę ocenę przytoczyć. Reakcję polskiego systemu szkolnego na dojmujący brak funduszy – polegającą m.in. na spadku realnych płac nauczycieli, przerzucaniu rosnącej części kosztów kształcenia na rodziców, poszukiwaniu dodatkowych zarobków przez nauczycieli – wizytatorzy nazwali „wymuszoną adaptacją”. Równocześnie podkreślili, że pod presją kryzysu finansowego polskiemu systemowi szkolnictwa udało się „wyjątkowo dobrze zmobilizować alternatywne źródła finansowania”, stwierdzając dalej: „jeśli polskie społeczeństwo zaakceptuje już istniejący stan, w którym szkolnictwo jest finansowane z wielu alternatywnych źródeł, można rozważać wszelkie możliwości”.

Eksperci przedstawili następujące propozycje zmierzające w kierunku pozyskania dodatkowych środków na szkolnictwo {choć najważniejszym źródłem finansowania pozostanie rząd}:

– Rozważenie możliwości wprowadzenia specjalnego podatku, płaconego przez pracodawców proporcjonalnie do wydatków na wynagrodzenia, a przeznaczonego na krajowy fundusz kształcenia zawodowego (wiele krajów ma doświadczenia w tej dziedzinie):

– Opracowanie rozwiązań systemowych, które z czasem odciążyłyby budżet (np. wprowadzenie pożyczek dla studentów). Pożyczek udzielałyby banki, a państwo byłoby ich gwarantem. Podobna procedura mogłaby obowiązywać przy udzielaniu pożyczek wydawcom podręczników.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>