Finansowanie szkolnictwa wyższego cz. II

Wizytatorzy ostrzegają równocześnie, że na dłuższą metę nie uzyska społecznej akceptacji sytuacja, w której „zamożniejsi młodzi ludzie nie przyjęci na studia stacjonarne mają szansę zdobyć wyższe wykształcenie na studiach zaocznych, za które muszą płacić, natomiast mniej zamożni są tej możliwości pozbawieni”. Częściowym rozwiązaniem tego problemu byłoby udzielanie pożyczek, które umożliwiłyby studentom pokrycie również kosztów utrzymania. Eksperci uważają, że w sytuacji drastycznego zmniejszania wielkości środków na stypendia i zapomogi dla studentów „warto przeanalizować, czy uczelnie powinny pełnić rolę pośrednika w systemie stypendialnym, czy też sprawą pomocy dla studentów lepiej mogłaby kierować odrębna instytucja”.

W dyskusji podniesiono też kwestię miejsca i roli wyższego szkolnictwa prywatnego. Minister edukacji narodowej podkreślał problem społecznej, moralnej i prawnej odpowiedzialności MEN oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego za jakość kształcenia, a także porównywalność dyplomów szkół prywatnych i państwowych9. Dynamiczny rozwój sektora szkół prywatnych umożliwia wzrost zakresu kształcenia na poziomie wyższym, co jest zjawiskiem pozytywnym, ale jednocześnie, w dłuższym okresie, szkolnictwo to nie może opierać się wyłącznie na kadrze zatrudnionej w państwowych szkołach wyższych i „dorabiającej” na drugim etacie w uczelniach prywatnych. Musi stworzyć własne środowisko naukowe, trwale powiązane z uczelnią.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>