Dwustronny transfer studentów

Dwustronny transfer studentów ogranicza zasada reglamentacji uprawnień uczelni do prowadzenia kursów w drugim i trzecim cyklu kształcenia. Nieodnowienie uprawnień przyznawanych uczelni przez ministra edukacji oznacza dla chcących kontynuować naukę absolwentów pierwszego cyklu kształcenia oraz IUT poszukiwanie szkoły, która zachowała te uprawnienia. W takich przypadkach często nie wystarcza już prosty wpis na zajęcia drugiego cyklu, lecz konieczne jest przejście przez sito egzaminu konkursowego.

I wreszcie trzeci kierunek działań: prestiżowe techniczne Grandes Ecoles rezerwują każdego roku część miejsc dla najlepszych absolwentów uniwersyteckich cykli kształcenia – w tym również dla absolwentów uniwersyteckich instytutów technicznych’5.

Temu zjawisku przypisywane jest wielokrotne obniżanie liczby słuchaczy IUT: od przewidywanych w połowie lat sześćdziesiątych 166 tys. – do 80 tys. w latach sześćdziesiątych i do 50 tys. – w siedemdziesiątych (Cerych, Sabatier 1986). Egzamin maturalny jest równy rangą pierwszemu egzaminowi uniwersyteckiemu, umożliwiającemu wstęp na studia.

Istnieje także drożność odwrotna: po pierwszym cyklu studiów uniwersyteckich można przenieść się do IUT, by w ciągu roku uzyskać właściwy dyplom. Warto przypomnieć, że droga do „wielkich szkół” – specyficznie francuskiego tworu – wiedzie poprzez dwuletnie przygotowanie w szkołach pomaturalnych, a materiał egzaminu wstępnego jest porównywalny do teoretycznej zawartości programów z matematyki i fizyki na pierwszych dwóch latach studiów technicznych w Polsce (Szarras 1987).

Przeciętnie z możliwości dalszego kształcenia korzysta jo% absolwentów każdego rocznika uniwersyteckich instytutów technicznych. Mimo to przez cały czas powoływane są nowe kierunki – np. w 1987 roku powstało ich osiem – i wydaje się, że jest to tendencja, której utrzymaniu ministerstwo będzie sprzyjać przynajmniej w najbliższej przyszłości (Carrier, Vught 1989).

Preferencja orientacji praktycznej i technicznej, znajdująca wyraz w finansowaniu przez państwo programów kształcenia wychodzących naprzeciw zapotrzebowaniu gospodarki na specjalistów średniego poziomu, coraz powszechniej skłania ku opinii, iż „…podstawowe funkcje uniwersytetu, do jakich należy rozwój nauki i pielęgnowanie kulturowego dziedzictwa narodu, zanika w głębokim tle. W najbliższej przyszłości decydującym zadaniem dla francuskiego systemu studiów wyższych może okazać się kształtowanie równowagi między zastosowaniami i programami zorientowanymi na technikę z jednej strony, a tradycyjnymi funkcjami kształcenia uniwersyteckiego -z drugiej” (Carrier, Vught 1989, s. ićć).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>