Na czym polega przegląd systemu edukacji dokonywany przez OECD?

Przeglądu dokonuje Komitet Edukacyjny OECD1 na wniosek władz zainteresowanego kra- ju. Polska przystąpiła do programu Partnerstwo okresu przejściowego, realizowanego przez Centrum Współpracy z Krajami w Okresie Przejściowym OECD. W ramach tego programu już w roku 1991 dokonano przeglądu szkolnictwa wyższego ówczesnej Czechosłowacji, a następnie całego systemu szkolnictwa Węgier.

Prace nad przeglądem systemu szkolnictwa w Polsce rozpoczęły się w 1993 r. Przegląd stworzył okazję do pierwszej wizyty w naszym kraju ekspertów OECD w dziedzinie edukacji. Poprzednio podobnej ocenie OECD poddano sytuację gospodarczą Polski, dokonano też przeglądu rynku pracy oraz nauk ścisłych i techniki.

Przegląd przebiega według określonej procedury, w kilku etapach. Pierwszy etap polega na przedstawieniu raportu źródłowego (background report), którego celem jest zapoznanie ekspertów OECD z systemem edukacji ocenianego kraju. Raport jest przygotowywany przez specjalistów krajowych. W naszym przypadku opracowanie raportu Ministerstwo Edukacji Narodowej zleciło Centrum Badan Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego Uniwersytetu Warszawskiego (styczeń 1994 r.), co zostało poprzedzone przedstawieniem wstępnej koncepcji raportu opracowanej w Centrum.

Następnym etapem jest zawsze wizyta międzynarodowej grupy ekspertów (zwykle cztery osoby) powołanej przez OECD. W trakcie spotkań z przedstawicielami różnych instytucji edukacyjnych wizytatorzy zbierają informacje o systemie oświaty i szkolnictwa wyższego, a także konfrontują dane z raportu źródłowego z zastaną rzeczywistością.

Do przeglądu systemu edukacji w Polsce powołano grupę czterech ekspertów. Byli to: John Coolahan – profesor Uniwersytetu Maynooth w Irlandii (jak określono w materiale OECD: „spisujący raport” – w praktyce przewodniczący grupy):

Elsa Hackl – wicedyrektor ds. nauki i badań, Ministerstwo Edukacji (Wiedeń): Gabor Halasz – dyrektor Departamentu Badań, Państwowy Instytut Edukacji (Budapeszt): Pierre Laderriere – dyrektor Departamentu ds. Edukacji, Zatrudnienia, Pracy i Spraw Socjalnych, OECD (Paryż).

Na czym polega przegląd systemu edukacji dokonywany przez OECD? cz. II

W 1994 r. władze polskie przedstawiły wizytatorom pierwszą wersję projektu raportu o stanie edukacji, ci zaś odpowiedzieli wskazaniem tematów, które należy dodatkowo uwzględnić. W lipcu 1994 r. przyjechali do Warszawy dwaj członkowie zespołu wizytującego. Odbyli wtedy rozmowy z ministrem edukacji narodowej i dyrektorami departamentów MEN na temat zakresu oraz przedmiotu wizytacji. Spotkali się też z autorami raportu źródłowego, sugerując korekty w jego treści i strukturze. Ponowna wizyta całego zespołu „egzaminatorów” miała miejsce we wrześniu 1994 r. Oprócz rozmów w MEN i uzgadniania treści raportu z autorami, wizytatorzy odwiedzili Kraków, Wrocław, Poznań i Łódź, gdzie odbyli spotkania z kuratorami, rektorami uczelni oraz dyrektorami szkół.

Tak więc na tym etapie prace biegły dwutorowo. Z jednej strony, przygotowywano raport o stanie edukacji w Polsce, zatytułowany Edukacja w zmieniającym się społeczeństwie, a jego kolejne wersje były uzgadniane z wizytatorami, z drugiej zaś strony wizytatorzy zbierali informacje oraz wyjaśniali wątpliwości w toku rozmów z władzami centralnymi (Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej, Ministerstwo Finansów), a także podczas spotkań w kuratoriach, szkołach i uczelniach.

Raport źródłowy, przygotowany przez polskich ekspertów na potrzeby przeglądu OECD, został oddany do druku w marcu 1995 r.2. Uwagi wizytatorów do kolejnych wersji raportu

Raport pt. Edukacja w zmieniającym się społeczeństwie, opracowany w wersji polskiej i angielskiej przez zespół redakcyjny pod kierunkiem prof. dr hab. Ireneusza Białeckiego, został oparty na dokumentach przygotowanych przez specjalistów poszczególnych dziedzin edukacji (26 materiałów źródłowych). dotyczyły przede wszystkim poszerzenia zestawu informacji na temat polityki edukacyjnej, kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli oraz regionalnego zróżnicowania szkolnictwa. Podkreślono także potrzebę kompleksowego ujęcia problematyki kształcenia, doskonalenia i zatrudnienia kadr wykwalifikowanych oraz zapewnienia jednolitej polityki państwa w tej dziedzinie. Problem ten, określany jako human resources development (HRD)3, stanowił jeden z istotnych tematów przeglądu i wizytatorzy starali się zebrać możliwie pełne informacje w tej kwestii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>