Cechy pracy na uczelni – dalszy opis

Interesujących informacji dostarczają odpowiedzi na pytanie dotyczące pewności zatrudnienia. Poczucie takiej pewności ma obecnie mniej niż połowa pracowników akademickich trzech typów uczelni. W 1984 r., w okresie przeglądów kadrowych dokonywanych w szkołach wyższych, pracownicy politechnik i wyższych szkół pedagogicznych czuli się jeszcze bardziej niepewnie pod omawianym względem niż obecnie. Na uniwersytetach sytuacja wyglądała znacznie lepiej.

Poczucie pewności zatrudnienia związane jest również z zajmowanym stanowiskiem. Ma takie poczucie najmniej osób wśród adiunktów zatrudnionych na uniwersytetach (24%) i na politechnikach (36%). W wyższych szkołach pedagogicznych żywi takie przekonanie prawie równie mało adiunktów (25%), jak i asystentów (23%). Poza tym poczucie pewności zatrudnienia rośnie w sposób oczywisty wraz z zajmowanym stanowiskiem naukowym i występuje najczęściej wśród profesorów tytularnych trzech typów uczelni. Trudno byłoby odpowiedzieć na pytanie, dlaczego tylko 63-66% profesorów tytularnych badanych szkół wyższych uważa, iż uczelnia stwarza pewność zatrudnienia. Maja oni przecież ustawowe gwarancje zatrudnienia na uczelni do osiągnięcia wieku emerytalnego. Pytanie było sformułowane ogólnie, bez odniesienia do konkretnej kategorii pracowników akademickich – profesorowie, odpowiadając na nie, mogli więc uwzględniać sytuację kolegów młodszych stopniem, którzy takich gwarancji nie mają.

Różnice w odpowiedziach czterech wyodrębnionych kategorii pracowników uczelni występują jeszcze w kilku innych kwestiach, takich jak: samodzielność pracy, możliwość podróży zagranicznych oraz swoboda wypowiadania się i pisania. Względna liczba osób twierdzących, iż praca na uczelni zapewnia realizację tych potrzeb rośnie wraz z zajmowanym stanowiskiem, przy czym najmniejsze różnice w pozytywnych odpowiedziach na pytania dotyczące tych spraw między skrajnymi kategoriami badanych (asystent – profesor

Jedynie w przypadku oceny możliwości dodatkowych zarobków na uczelni najwięcej osób twierdzących, iż istnieją takie możliwości znajduje się wśród asystentów z uniwersytetów (55%) i politechnik (54%), a najmniej – wśród profesorów tytularnych tych uczelni (uniwersytety – 35%, politechniki – 31 %).

Pracownicy akademiccy z uniwersytetów, po wprowadzeniu podziału na pięć grup dyscyplin nauki, jedynie w dwóch sprawach wykazali różnice w ocenach pracy. Po pierwsze, w ocenie możliwości dodatkowych zarobków: sposobność taką dostrzega najmniej przedstawicieli nauk matematyczno-przyrodniczych (27%), następnie humanistycznych (42%) i społecznych (44%), a najwięcej prawników (68%) i ekonomistów (73%). Po drugie, w ocenie możliwości podróży zagranicznych: więcej osób ocenia je pozytywnie wśród ekonomistów (82%) i przedstawicieli nauk matematyczno-przyrodniczych (78%) niż wśród respondentów z pozostałych trzech grup dyscyplin.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>