Akredytacja dyplomów

Kluczem do przyszłości uniwersytetów i innych szkół wyższych w Europie jest kompatybilność studiów, umożliwiająca wymianę między uczelniami różnych krajów oraz wiarygodność dyplomów. Unia Europejska waha się między wprowadzeniem takiego systemu, który godziłby systemy edukacyjne różnych państw a utrzymaniem rozwiązań respektujących odrębne zasady każdego z istniejących systemów.

Trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że systemy szkolnictwa wyższego w poszczególnych krajach mogą zostać naruszone w efekcie szerokiego zastosowania formuły rozpowszechnionej w uniwersytetach amerykańskich. Dyplom otrzymuje się tam poprzez uzyskanie punktów („kredytów”), które pozwalają na zaliczenie semestru uniwersyteckiego (lub części semestru). Umożliwia to studentom przechodzenie z jednej szkoły wyższej do innej, także w różnych państwach.

Tradycyjne systemy europejskie przeciwstawiają się takiemu systemowi studiowania. Na przykład w Wielkiej Brytanii drzwi do aktywności zawodowej otwiera egzamin dyplomowy, zdawany po 3-4 latach studiów, polegający na obronie napisanej pracy. W Niemczech egzamin ten zdaje się po 4-6 latach studiów. We Francji kształcenie uniwersyteckie jest prowadzone w dwóch cyklach: pierwszy, o charakterze ogólnym, prowadzi do uzyskania ogólnego dyplomu studiów uniwersyteckich (DEUG), drugi – kończący się egzaminami i pozwalający na wejście do aktywnego życia zawodowego, to licencjat (baccalaureat + 3 lata) lub magisterium (baccalauréat + 4 lata). Swoistość systemu francuskiego powoduje, że niemal wszyscy posiadacze dyplomu DEUG kształcą się dalej, aby uzyskać licencjat, a bardzo duża liczba licencjatów kontynuuje studia aż do magisterium. Zaliczenia uzyskuje się na podstawie rocznych egzaminów. Stosowany jest także system kredytowy, dzielący semestr na „ekwiwalentne jednostki” czy „moduły”, chociaż przeliczanie wartości jednostek i modułów nie odbywa się automatycznie, a przejście z jednego uniwersytetu do drugiego (i z jednego semestru na drugi) pozostaje bardzo trudne.

Uniwersytety francuskie zarówno w naukach ścisłych, jak i humanistycznych realizują w istocie system podobny do brytyjskiego i niemieckiego, polegający na utrzymaniu prymatu docentury (habilitacji – agrégation, która jest konkursem profesorów organizowanym przez państwo) nad akredytacją programów organizowaną przez uniwersytety. O utrzymaniu docentury zadecydowały prawa ekonomiczne.

Reasumując, należy stwierdzić, że w krajach europejskich występują obecnie następujące tendencje:

– 1} rozwój masowego kształcenia na poziomie wyższym:

– 2} dążenie do redukcji programów:

– 3} potrzeba ustalenia równoważności dyplomów:

– 4) konieczność weryfikacji dyplomów przez organizacje zawodowe.

Zjawiska te prowadzą do odczuwalnych zmian w istniejących systemach szkolnictwa wyższego, a także stwarzają potrzebę sformułowania nowej definicji dyplomów oraz skłaniają do opracowywania nowych metod ich weryfikacji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>