Monthly Archives Wrzesień 2015

Powody podjęcia pracy na uczelni – kontynuacja

Zmiany w tej kwestii w dwóch odcinkach czasu nie są zbyt duże. Opinie dwóch porównywanych zbiorowości (bez asystentów) różnią się w sposób wyraźny w niewielu sprawach. Najwięcej zmian można zaobserwować w przypadku pracowników akademickich wyższych szkół pedagogicznych. Obecnie zdecydowanie więcej osób niż w przeszłości uznało za ważny powód swego zatrudnienia na uczelni samodzielny charakter pracy oraz swobodę myślenia, wypowiadania się i pisania. Natomiast mniej osób obecnie niż w przeszłości uznało za taki powód chęć pozostania w środowisku akademickim. Jedyna wyraźną różnicą w opiniach zbiorowości uniwersyteckiej w obu porównywanych badaniach jest zmniejszenie się potrzeby realizacji własnych zainteresowań jako powodu podjęcia pracy na uczelni, a w opinii respondentów z politechnik – zmniejszenie zapotrzebowania na dużą samodzielność pracy.

więcej

Zawód – pracownik akademicki cz. II

Tak więc wspólna kultura może łączyć pracowników jednej uczelni czy wydziału lub przedstawicieli jednej dyscypliny. Pewnym elementom występującym w tych wszystkich typach kultury przypisuje się w świecle akademickim wartość uniwersalną. Za uniwersalny uważa się pewien porządek normatywny, zwany etosem akademickim. Wartości i wzory postępowania wchodzące w jego skład dotyczą głównie roli uczonego, a nie roli nauczyciela akademickiego. Wiele lat temu Robert K. Merton stwierdził, iż „w etosie współczesnej nauki zawarte są cztery zespoły nakazów instytucjonalnych: uniwersalizm, komunizm, bezinteresowność i zorganizowany sceptycyzm” (Merton 1982, s. 581).

więcej

Przedmioty poziomy I i II

Przedmioty poziomu I składają się na program Studium Podstawowego. Przedmioty poziomu II, to przedmioty niezbędne każdemu ekonomiście bez względu na to, jaki kierunek studiów wybierze. Na tym poziomie należy zdobyć 14 punktów (co odpowiada szacunkowo 210 godzinom zajęć prowadzonych w języku polskim). Ci studenci, którzy chcą uzyskać wyłącznie dyplom licencjata mogą uzyskać odpowiednio mniejszą liczbę punktów. Przedmioty poziomu III stanowią rdzeń kierunku studiów i są obowiązkowe dla wszystkich, którzy chcą uzyskać dyplom danego kierunku. Na tym poziomie należy zgromadzić 20-22 punktów. Przedmioty poziomu IV tworzą szerokie zestawy zajęć związanych z kierunkami studiów. Z reguły są one rozwinięciem przedmiotów poziomu III. Na tym poziomie należy ogółem zebrać 24 punkty dokonując wyboru przedmiotów z zestawów oferujących zajęcia w ilości wielokrotnie większej, niż potrzeba do uzyskania tej liczby punktów. Należy zgromadzić co najmniej 12 punktów (dla MISI 16 pkt.) z oferty wybranego kierunku oraz co najmniej 12 punktów (dla MISI 8 pkt.) za zajęcia wybrane z poziomu III lub IV dowolnego kierunku. Przedmioty poziomu V, czyli zajęcia swobodnego wyboru, tworzą zbiór najluźniej związany z kierunkiem studiów. Tu i student, i wykładowca mogą najpełniej zaspokoić swe indywidualne zainteresowania. Na tym poziomie należy zebrać co najmniej 20 punktów, zaliczając zajęcia z ogólnouczelnianej oferty indywidualnej, bądź z poziomu IV dowolnych kierunków.

więcej

ŚRODOWISKO AKADEMICKIE – NAUCZYCIELE I STUDENCI CZ. III

W latach osiemdziesiątych, w czasie recesji gospodarczej i zmiany polityki rządów, w wielu krajach skończył się okres prosperity dla wyższych uczelni. Pieniądze stały się trudniejsze do zdobycia nie tylko z tej przyczyny, że było ich mniej, lecz również dlatego, że ich otrzymanie było powiązane z koniecznością spełnienia pewnych warunków. Jak to ktoś ładnie określił, władza przeszła z rąk ciał naukowych w ręce uniwersyteckich finansistów.

więcej

Sposoby studiowania

Zmieniające się funkcje i struktura szkolnictwa wyższego oddziałuje także na zachowania studenckie. Gwałtownie zwiększyła się popularność studiów w systemie part-time. Wyraźnie wzrosła liczba studentów, którzy zdecydowali się przerwać studia na jakiś czas po to, aby pracować, podróżować lub zajmować się dziećmi. Szkolnictwo wyższe dla niektórych studentów pełni rolę poczekalni przed podjęciem roli dorosłego członka społeczeństwa.

więcej