Monthly Archives Sierpień 2015

Niewystarczająca aktywność dydaktyczna nauczycieli akademickich

W rzeczywistości jednak dość często – wynika to z wielu przeprowadzonych i opracowanych badań – także oferta uczelni nie jest w pełni podporządkowana założonym funkcjom. Z naszego punktu widzenia najistotniejszymi odstępstwami są te, które dotyczą nauczycieli akademickich i studentów.

więcej

Proces akredytacji

Doświadczenia związane z akredytacją mają najdłuższą historię w Stanach Zjednoczonych. Na początku XX w. rosnąca różnorodność form instytucjonalnych i brak określonych standardów w szkolnictwie wyższym spowodował, że kilka stowarzyszeń wyższych uczelni postanowiło jakość swoich działań ocenić przy pomocy peer review. Od tego czasu akredytacja stała się profesjonalnym, zróżnicowanym i w pełni dojrzałym systemem oszacowywania jakości z krajowym biurem koordynacyjnym (Council on Post-Secondary Accreditation, utworzonym w 197: toku). Według opinii tego biura celem akredytacji jest:

więcej

Społeczny aspekt reform – dalszy opis

Wykorzystanie w postępowaniu kwalifikacyjnym kryterium pozamerytorycznego, przedstawianego w punktach, było równoznaczne z koniecznością zamiany na punkty również ocen z egzaminu wstępnego. Przy maksymalnych wynikach z egzaminu wstępnego (24 punkty) i bardzo dobrych ocenach na świadectwie maturalnym (3 punkty), udział pięciopunktowej preferencji w postępowaniu kwalifikacyjnym wynosił 15%. Dostateczny wynik egzaminu wstępnego zwiększał wagę społecznej preferencji do 30%.

więcej

Liczba studentów – dalszy opis

Jeśli pominąć profesjonalne publikacje Centrum Badań Polityki Naukowej I Szkolnictwa Wyższego Uniwersytetu Warszawskiego, autorzy artykułów i wypowiedzi, w tym wysocy urzędnicy MEN, są co najmniej niefrasobliwi w operowaniu liczbami.

więcej

Koordynacja oligarchiczna

Przykład (b) i (c) oznacza mniejszy stopień autonomii poszczególnych uczelni na rzecz władzy akademickiej w skali systemu szkolnictwa, W zależności od tego, jak powoływani są członkowie takich instytucji, mogą one działać na różnych zasadach, jeśli akademiy powoływani są do tych instytucji ze względu na indywidualne kompetencje profesjonalne, będą one podmiotami koordynacji oligarchicznej. Jeśli jednak ciało koordynujące składa się z osób wybieranych i delegowanych w odpowiedniej proporcji przez społeczność akademicką poszczególnych instytucji, których interesy mają oni reprezentować, to taki organ będzie funkcjonował na zasadzie koordynacji politycznej, a ustalenia będą wynikiem przetargów. Tzw. konferencje rektorów’ uczelni jako zinstytucjonalizowane formy nacisku środowiska akademickiego na rządy czy liczne stowarzyszenia uczelni amerykańskich mogą być przykładem zaangażowania oligarchii akademickiej w koordynację polityczną. Dawny Komitet Dotacji Uniwersyteckich w Wielkiej Brytanii, którego członkowie nominowani byli na zasadzie indywidualnych kompetencji, posłużyć może za przykład koordynacji oligarchii akademickiej.

więcej

Doskonalenie jakości w instytucjach szkolnictwa wyższego cz. II

Jednym z najszerzej dyskutowanych modeli zarządzania – nawet eksperymentalnie wprowadzanym w niektórych instytucjach szkolnictwa ponadśredniego – jest model przeniesiony ze świata biznesu, który już w swej nazwie ma słowo jakość: Total Quality Management (TQM).

więcej

Cel rozwoju systemów szkolnictwa wyższego

Cechą amerykańskiego narodowego systemu szkolnictwa wyższego – różniącą go od innych takich systemów – jest między innymi istnienie uczelni typu land grant {bazujących na nadaniach ziemi) i uczelni komunalnych świadczących usługi dla otoczenia społecznego. Unikalny charakter tego modelu polega również na tym, że amerykański system szkolnictwa wyższego potwierdził możliwość stworzenia i utrzymania dwóch ważnych sektorów szkolnictwa wyższego: niezależnych uczelni publicznych oraz uczelni publicznych, częściowo niezależnych. Innym historycznym modelem może być system brytyjski w złotym okresie działania UGC (Komisji Dotacji Uniwersyteckich).

więcej

Wywiad z prof. dr hal. Andrzejem Hennelem cz. II

Wśród naszych studentów jest wiele osób wybitnych: jeszcze w szkole średniej dostawali stypendia związane z własnymi osiągnięciami, spotykali się na obozach naukowych dla młodzieży szczególnie uzdolnionej, rozwijali swoje zainteresowania pozaszkolne, są to tak zwane „genialne dzieci”.

więcej