Monthly Archives Czerwiec 2015

„College” jest w USA pojęciem wieloznacznym

W Anglii, związana z (Mordem i Cambridge tradycja autonomii została utrzymana dzięki wprowadzonym w formie praw i przywilejów mechanizmom oddzielającym administrację uniwersytecką od rządu. W ten sposób względna autonomia utrzymała się również w okresie wzrostu liczby instytucji szkolnictwa wyższego w XIX w. Dzięki wspomnianym mechanizmom także w przypadku nowych uczelni, którym brakowało ogromnego prestiżu (Mordu i Cambridge, kontrola państwowa była ograniczona. W XX w. ciała buforowe (w szczególności Komisja Dotacji Uniwersyteckich), które pośredniczyły w przekazywaniu uczelniom państwowej pomocy finansowej, pomogły utrzymać ich instytucjonalną autonomię.

więcej

Układanie rankingu instytucjonalnego

Wysokie miejsce w rankingu związane jest z edukacyjnie uprzywilejowanymi studentami, mającymi w przeszłości dobre wyniki w nauce i zazwyczaj pochodzącymi z rodzin o wyższym statusie społecznym. Szkoły o wysokiej pozycji posiadają też bogatsze zasoby i bardziej znaną kadrę. Służą one edukacyjnie i społecznie uprzywilejowanej części społeczeństwa. Jest mało prawdopodobne, aby nowo założone uczelnie, nastawiające się na kształcenie na poziomie niższym niż dyplomowe (np. na kształcenie nauczycieli), mogły być atrakcyjne dla elitarnych studentów czy znanych naukowców, lub też mogły zapewnić kadrze takie warunki pracy, które umożliwiałyby jej wyrobienie sobie dobrej marki na rynku naukowym. Akademicki system statusowy jest więc odbiciem szerszego systemu statusowego społeczeństwa, chociaż posiada własne mechanizmy wewnętrzne, które rodzą i utrwalają zróżnicowania.

więcej

Ocena jakości – rola Państwowego Komitetu ds. Ewaluacji

Państwowy Komitet ds. Ewaluacji (Comité National dévaluation) został powołany ustawą z 24 stycznia 1984 r., a dekret z lutego 1985 r. sprecyzował cele jego działalności, sposób organizacji oraz zasady funkcjonowania. Prezydent Republiki określił CNE jako „wielką innowację w systemie francuskiego szkolnictwa wyższego”. Na podstawie ustawy z 10 lipca 1989 r. Komitet został uznany za niezależny organ administracyjny. Utworzono go w celu „oceny instytucji publicznych o charakterze naukowym, kulturalnym i zawodowym w zakresie odpowiadającym publicznej misji usługowej szkół wyższych”. Komitet powstał w odpowiedzi na społeczne zapotrzebowanie zgłaszane przez same szkoły wyższe oraz przez „użytkowników” szkolnictwa wyższego. Ocenia on instytucje, nie jest natomiast upoważniony do akredytacji programów kształcenia i kontroli przestrzegania ustalonych a priori standardów jakości dydaktyki lub badań: nie rozdziela też państwowych dotacji ani nie może tworzyć przepisów prawnych. Wprowadzenie w życie zaleceń CNE należy do ministra edukacji.

więcej

Oszacowywanie jakości w szkolnictwie wyższym cz. II

Problemy oszacowywania i kontroli jakości towarzyszyły szkolnictwu wyższemu od wieków. Już w średniowieczu można znaleźć dwa przeciwstawne modele kontroli jakości – francuski (kontrola przez zewnętrzne autorytety) i angielski (kontrola przez społeczność akademicką) (Cobban 1988).

więcej

Ocena warsztatów – dalszy opis

Część respondentów przekonywała, że dane wyjściowe dotyczące kreatywności mogłyby być wcześniej ujęte w programie. Takie były pierwotne intencje organizatorów, ale ich realizacja okazała się niemożliwa z przyczyn niezależnych. Zgodnie z odczuciami uczestników, formalne dane wprowadzające przekazane przez organizatorów były same w sobie użyteczne, ale także dobrze służyły jako źródło możliwej inspiracji i odskocznia od czegoś, co można by nazwać nadmiernym (może wręcz klaustrofobicznym) skupieniem się na pracy grupowej. Były też „szturchańcem zawracającym ku realiom”, jak zauważyła pewna osoba na podstawie wypowiedzi Michaela Harrisona.

więcej

Stratyfikacja instytucjonalna

Jak wspomniano wcześniej, problem dystrybucji zbiorowych zasobów w społeczeństwie i mechanizmów wpływających na sposób ich rozdziału cieszą się szczególnym zainteresowaniem socjologii. Jest więc rzeczą oczywistą, iż czynniki powodujące organizacyjną strukturalizację w szkolnictwie wyższym – jeśli ona istnieje – znajdują się w centrum zainteresowania. Czynniki związane z istnieniem tej strukturalizacji, jak i konsekwencje istniejących zróżnicowań dla studentów i dla pracowników naukowo-dydaktycznych (Trow 1984) będą omówione wcześniej niż mechanizmy związane z umiejscowieniem szkói w ramach tej struktury.

więcej

Kontrola uczelni wyższych – ciąg dalszy

Instytucje prywatne wywierały i wciąż wywierają silny wpływ na kształtowanie się niezależnych i częściowo niezależnych szkół publicznych. Wyraża się on poprzez:

więcej

Planowanie przeobrażeń szkolnictwa wyższego cz. II

Podział funduszy na badania dokonywany przez komitety finansowania (Funding Councils), spowodował dążenie szkół wyższych o rozwiniętym profifu badawczym do utrzymania lub nawet wzmocnienia swej pozycji w istniejącym „rankingu dziobania”, podczas gdy uczelnie o nie tak silnej orientacji badawczej również czują się uprawnione do czerpania większych korzyści z tego źródła finansowania.

więcej