Koordynacja oligarchiczna

Przykład (b) i (c) oznacza mniejszy stopień autonomii poszczególnych uczelni na rzecz władzy akademickiej w skali systemu szkolnictwa, W zależności od tego, jak powoływani są członkowie takich instytucji, mogą one działać na różnych zasadach, jeśli akademiy powoływani są do tych instytucji ze względu na indywidualne kompetencje profesjonalne, będą one podmiotami koordynacji oligarchicznej. Jeśli jednak ciało koordynujące składa się z osób wybieranych i delegowanych w odpowiedniej proporcji przez społeczność akademicką poszczególnych instytucji, których interesy mają oni reprezentować, to taki organ będzie funkcjonował na zasadzie koordynacji politycznej, a ustalenia będą wynikiem przetargów. Tzw. konferencje rektorów’ uczelni jako zinstytucjonalizowane formy nacisku środowiska akademickiego na rządy czy liczne stowarzyszenia uczelni amerykańskich mogą być przykładem zaangażowania oligarchii akademickiej w koordynację polityczną. Dawny Komitet Dotacji Uniwersyteckich w Wielkiej Brytanii, którego członkowie nominowani byli na zasadzie indywidualnych kompetencji, posłużyć może za przykład koordynacji oligarchii akademickiej.

więcej

Kontrola uczelni wyższych

Stopień kontroli ze strony kościoła jest ogromnie zróżnicowany, od całkowicie zależnych, poprzez częściowo niezależne, do niezależnych w dużym stopniu. Ta kategoria mogłaby być równie dobrze podzielona na trzy, tym bardziej, że różne rozwiązania występują także w obrębie każdej z pozostałych dużych kategorii.

więcej

Kontrola uczelni wyższych – ciąg dalszy

Instytucje prywatne wywierały i wciąż wywierają silny wpływ na kształtowanie się niezależnych i częściowo niezależnych szkół publicznych. Wyraża się on poprzez:

więcej

Kontrola jakości w instytucjach szkolnictwa cz. II

Do najistotniejszych funkcji kształcenia na poziomie wyższym tradycyjnie zalicza się rozwijanie sprawności intelektualnych, rozwój osobowości oraz przygotowanie do uczestnictwa w życiu społecznym.

więcej

Jedność w różnorodności – dalszy opis

Następne podziały przebiegają między starszymi i młodszymi rangą pracownikami uczelni. Pracownicy młodzi cenią przede wszystkim wartości związane z rozwojem intelektualnym i doskonaleniem umiejętności zawodowych. Starsi, a zwłaszcza profesorowie tytularni, przywiązują większą wagę do wykonywania pracy twórczej, pracy ważnej dla społeczeństwa oraz do swobody wypowiadania własnego zdania.

więcej

Jakość w szkolnictwie wyższym

W artykule prezentowany jest szeroko dyskutowany w Europie Zachodniej i w USA problem jakości szkolnictwa wyższego. Analizowane są przyczyny, które w latach osiemdziesiątych spowodowały wzrost zainteresowania zarówno doskonaleniem, jak i pomiarem jakości procesów dydaktycznych i pozadydaktycznych zachodzących w instytucjach szkolnictwa wyższego.

więcej

Jakość kształcenia w dyskusjach środowiskowych

Z badań socjologicznych przeprowadzonych w 1993 r. na reprezentacyjnej próbie nauczycieli akademickich uniwersytetów, politechnik i wyższych szkół pedagogicznych (liczącej 1650 osób) wynika, że 80% respondentów uważa za słuszne uwzględnianie wyników ich działalności dydaktycznej w ogólnej ocenie ich pracy na uczelni. Według 46% badanych, kryterium jakości uprawianej dydaktyki jest brane pod uwagę przy ocenie pracowników uczelni. Proces ten spotyka się z pełną akceptacją 58% respondentów: pozostali uważają, że ocena powinna obejmować adeptów zawodu nauczycielskiego bądź tych, wobec których istnieją jakieś zastrzeżenia (Wnuk-Lipińska 1995).

więcej

Jakość kształcenia w dyskusjach środowiskowych cz. II

Ponadto – spotkania Międzyuczelnianego Forum Dyskusyjnego, działającego pod patronatem Szkoły Głównej Handlowej, a także liczne seminaria organizowane dla przedstawicieli poszczególnych typów uczelni, sji mają istotne znaczenie z punktu widzenia legitymizacji przez społeczność akademicką tworzenia zewnętrznych instytucji recenzowania wewnątrzuczelnianych standardów.

więcej

Gottfredson i jego opinia

Zdaniem Gottfredsona {1985) historia badań nad tym, czy i dlaczego wykształcenie jest ważne dla uzyskanego miejsca pracy wykazuje, że są one mylone z badaniami dotyczącymi istoty zawodowej hierarchizacji i jej związków z wykształceniem – poza podstawowym treningiem w pisaniu i liczeniu jest mało przekonujących dowodów, że wykształcenie – określane przy pomocy poznawczych umiejętności – polepsza wydajność zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i określonych zbiorowości społecznych (Blaug 1985). Jednakże pozapoznawcze efekty wykształcenia mogą mieć znaczenie, szczególnie w tych częściach sektora usługowego, w których postawy i wartości pracowników są podstawowym składnikiem ich pracy (Squires 1977: Gottfredson 1985). Poza dyskusją jest to, iż w tych przypadkach pracodawcy używają wykształcenia jako filtru, sygnału posiadanych przez pracowników kompetencji. Ta funkcją wykształcenia nieuchronnie prowadzi do powstania powiązań pomiędzy osiągnięciami edukacyjnymi i rynkiem pracy. Powiązania te dotyczą jednak otrzymania pracy, a nie jej jakości. Mówiąc inaczej, nie utrzymałby się taki stosunek pracodawców do wykształcenia, jeśli nie byłoby ono przydatne (i może – konieczne). Otrzymanie pracy nie oznacza wszakże tego samego, co jej utrzymanie: co więcej, polityka rozszerzania lub zawężania dostępu do edukacji może modyfikować wartość wykształcenia i być sygnałem dla pracodawców (Gottfredson 1985).

więcej

Funkcjonowanie szkół wyższych

Z kwestią odpłatności wiąże się finansowanie (10), czyli zasady podziału pieniędzy między szkoły wyższe i wydziały oraz sposób wydawania pozyskanych środków. Z umiejętnością pozyskiwania pieniędzy i racjonalnego ich wydawania wiąże się z kolei sprawa profesjonalizacji (2) zarządzania uczelnią, a zwłaszcza podział uprawnień przy konstruowaniu budżetu i wydawaniu pieniędzy – między organami jednoosobowymi lub kolegialnymi oraz „wynajętymi fachowcami”, zatrudnionymi na etatach.

więcej

Finanswoanie szkolnictwa wyższego

Francuskie Ministerstwo Edukacji jako jedno z narzędzi sterowania szkolnictwem wyższym stosuje zawieranie dobrowolnych kontraktów. Uczelnia dokonuje samooceny, określa cele swojego działania i listę priorytetów, a następnie sporządza projekt swego funkcjonowania na kilka lat. Stanowi on podstawę negocjowania i zawarcia kontraktu z Ministerstwem. Uczelnia zobowiązuje się wykonać plan zawarty w kontrakcie i wprowadzić ewentualne zmiany, Ministerstwo – pokryć koszty realizacji projektu. Po upływie połowy terminu kontrakt może być renegocjowany.

więcej

Finansowanie szkolnictwa wyższego

W tej kwestii nie ma obecnie w Polsce łatwych I skutecznych rozwiązań, nie znaleźli ich także wizytatorzy. Podkreślili natomiast negatywne skutki braku środków finansowych na szkolnictwo wyższe oraz ustosunkowali się do problemów wątpliwych, będących obecnie przedmiotem dyskusji, takich jak wprowadzenie opłat za studia czy formy pomocy stypendialnej.

więcej