Negatywne strony pracy na uczelni

Fakt, iż pytanie dotyczące chęci odejścia z uczelni zadano respondentom po raz pierwszy w 1984 r. umożliwia porównanie odpowiedzi udzielonych w odmiennych okresach historycznych, w innych warunkach ustrojowych i ekonomicznych. Czy odpowiedzi udzielone na to pytanie w roku 1993 różnią się wyraźnie od tych udzielonych dziewięć lat wcześniej?

więcej

Negatywne strony pracy na uczelni cz. III

W przeprowadzonych badaniach staraliśmy się także poznać negatywne strony pracy na uczelni. Jedno z pytań z tej grupy dotyczyło rozczarowania pracą w szkole wyższej. W obu badaniach spytaliśmy respondentów: „Czy praca na uczelni rozczarowała Pana/Panią pod jakimś względem?

więcej

Negatywne strony pracy na uczelni cz. II

Próba bez asystentów (w celu umożliwienia porównań z 1984 r.) 0 Próba z asystentami. poza jej murami. Fakt, iż najwięcej osób liczących się z możliwością odejścia jest na politechnikach, a najmniej – w wyższych szkołach pedagogicznych wskazywałby na poprawność tej interpretacji.

więcej

Zakres powszechności rozczarowania pracą na uczelni

Przystępując do analizy tego problemu zakładaliśmy, że wystąpią duże różnice w omawianej sprawie między młodszymi a starszymi stopniem pracownikami akademickimi. Okazało się jednak, iż jedynie wśród profesorów tytularnych zjawisko to występuje rzadziej niż wśród przedstawicieli pozostałych trzech grup respondentów: 49% profesorów tytularnych rozczarowało się pod jakimś względem pracą na uczelni (60-66% w pozostałych grupach zatrudnienia). Dotyczy to także najliczniej podawanego uzasadnienia, tj. niskich zarobków, wymieniło je bowiem 16% profesorów tytularnych oraz 24-22% pozostałych kategorii pracowników akademickich.

więcej

Zalecenia odnoszące się do szkolnictwa wyższego cz. II

– Zdaniem Grupy Badawczej, programy wymiany międzynarodowej oraz różne inicjatywy podejmowane w ramach programu TEMPUS są bardzo cenne i powinny być rozszerzane.

więcej

Zasadność i możliwość tworzenia krajowego systemu jakości

Przypomnijmy, że w analizach dokonanych w tej części artykułu uwzględniono: istniejące w Polsce ramy prawne szkolnictwa wyższego, obiektywne warunki zewnętrzne funkcjonowania szkolnictwa wyższego, stan wewnątrzuczelnianych gwarancji jakości kształcenia oraz stosunek nauczycieli akademickich do projektu utworzenia krajowego systemu recenzowania jakości w szkolnictwie wyższym.

więcej

Zawód nauczyciela i kształcenie nauczycieli cz. II

Istotnym problemem jest także zasięg i sposób włączania do studiów uniwersyteckich dobrze zorganizowanych praktyk pedagogicznych. Nieco lepiej wizytatorzy ocenili rolę „uniwersyteckich instytutów pedagogicznych”, które prowadzą pięcioletnie studia magisterskie ze specjalizacją jednoprzedmiotową i zapewniają kursy dla nauczycieli już pracujących. Ogólnie jednak uważają, że poważnym problemem większości kierunków studiów kształcących nauczycieli w Polsce jest skoncentrowanie się na jednym przedmiocie przez pięć lat. Władze powinny zatem rozważyć wprowadzenie modelu wieloprzedmiotowego w kształceniu nauczycieli szkół podstawowych, tak jak to jest w innych krajach. Nauczyciele młodszych klas szkół średnich powinni mieć kwalifikacje do nauczania dwóch przedmiotów. W starszych klasach szkoły średniej może być preferowana większa lub mniejsza specjalizacja, choć, jak podkreślają autorzy raportu, w wielu krajach nauczyciele są przygotowywani do nauczania również dwóch przedmiotów w szkole średniej.

więcej

Zawód nauczyciela i kształcenie nauczycieli

Temat ten okazał się najbardziej kontrowersyjny. Wizytatorzy zgłosili wiele krytycznych uwag odnoszących się zarówno do systemu kształcenia, jak i do zasad zatrudniania nauczycieli w naszym kraju. Dyskusja nie zawsze prowadziła do zgodnych konkluzji. Wydaje się więc, że warto temu tematowi poświęcić odrębne opracowanie. W tym miejscu omówię jedynie podstawowe wnioski wizytatorów i zgłoszone przez nich konkretne propozycje.

więcej

Zewnętrzny system oszacowywania jakości szkolnictwa

W Holandii organizację oceny jakości szkolnictwa wyższego przejęły dwa „ciała buforowe”: stowarzyszenie uniwersytetów (Association ot Universities in the Netherlands – VSNU) oraz nieuniwersyteckiego sektora szkolnictwa wyższego (Association ot Dutch Polytechnics and Colleges: HBO – raad).

więcej

Zmiany w Ustawie o szkolnictwie wyższym

Padają też konkretne propozycje, jak np. Proponowane zmiany w Ustawie o szkolnictwie wyższym, opracowane przez zespół autorski (tzw. Komisję Findeisena) we wrześniu 1993 r. oraz głosy w dyskusji, opublikowane jako dodatek do „Przeglądu Akademickiego”. Propozycje są niekiedy kontrowersyjne, toteż w ich rezultacie środowiska akademickie raczej boją się jakiejkolwiek nowelizacji Ustawy, bo – jak powiadają niektórzy {nie bez racji} – po niej w ogóle się nie pozbieramy, biorąc pod uwagę działalność obecnych parlamentarzystów. Niektórzy zwolennicy reform rozumieją te przeobrażenia jako restaurację systemu PRL, o czym świadczą wspomniane wyżej Proponowane zmiany…. projekt ustawy o Polskiej Akademii Nauk, postulaty przywrócenia docentur itd. Natomiast wiele ciekawego materiału przyniósł konkurs na pomysły w zakresie usprawniania kształcenia w szkołach wyższych, ogłoszony w 1992 r. przez Fundację Batorego w ramach programu Higher Education Support (HESP). Na konkurs nadesłano 260 prac, nagrodzono kilkanaście, choć także w pracach nie nagrodzonych zawarte były ciekawe i warte podchwycenia pomysły.

więcej

Zwiększenie szczebli kształcenia

Przede wszystkim trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie, jak szeroki powinien być – w naszym „modelu idealnym” – zasięg oświaty obowiązkowej. Znaleźli się już odważni, którzy podali w wątpliwość zasadę przymusu szkolnego. Postulat zniesienia go byłby zbyt szokujący i mógłby prowadzić do krzywdy dzieci, które ponosiłyby konsekwencje decyzji rodziców. Uczenie się powinno być traktowane jako element praw dziecka, tym niemniej trzeba się zastanowić, czy wskazane jest przedłużanie obowiązku szkolnego? Słychać też głosy za powrotem do systemu Jędrzejowiczowskiego – i należałoby je rozważyć.

więcej

Trener personalny we Wrocławiu

Trener personalny we Wrocławiu może pomóc w uzyskaniu formy osobom w różnym wieku. Opracuje zestaw ćwiczeń, zleci dietę i w ten sposób pomoże niejednemu człowiekowi. Jest to znakomitej klasy specjalista, którego pomocy można zaufać. Warto o tym pamiętać. Dzisiaj trener personalny pomaga i dobrze wspiera niejednego człowieka. Taki specjalista pomoże niejednej osobie. Warto o tym pamiętać na co dzień. Bez trenera personalnego trudno jest funkcjonować, trudno poradzić sobie w układaniu ćwiczeń oraz rzeźbieniu sylwetki lub odchudzaniu. Niejedna osoba ma zamiar poprawić sylwetkę, wyrzeźbić ją idealnie i nadać jej kształt. Trener personalny wspomoże każdego, bo to specjalista wysokiej klasy...

więcej